![](https://www.sfelezkar.com/wp-content/uploads/2024/08/vagonpars2.jpg)
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، از ۴ مرداد ۱۱۷۰ کارگر واگن پارس در یک اعتراض آرام در محوطه کارخانه تجمع کرده و خواسته های خود را اعلام کردند. متاسفانه بعد
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، از ۴ مرداد ۱۱۷۰ کارگر واگن پارس در یک اعتراض آرام در محوطه کارخانه تجمع کرده و خواسته های خود را اعلام کردند. متاسفانه بعد
در ادامه بحث بدهی های دولت به سازمان تامین اجتماعی، می پردازیم به مواردی که دولت طبق اصل ۲۹ قانون اساسی می بایست خود عهده دار افراد جامعه برای درمان
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، روابط عمومی گروه فولاد اکسین خوزستان خبری را به خبرگزاری ایلنا برای انتشار داده است( کد خبر ۱۵۱۶۵۱۳) که مصاحبهای است با کارگران مشغول به
کارگران پیمانکاری پارس جنوبی در پالایشگاههای ۳,۵,۶,۷,۹,۱۰,۱۱,۱۲ برای طبقه بندی مشاغل، ۱۴-۱۴ شدن، افزایش دستمزدها حتا برای رانندگان، حق کمپ را ۶ ماه پیش به پیمانکاران خود اعلام کرده اما
بسیار شنیده ایم که دولت به سازمان تامین اجتماعی بدهکار است اما نمی دانیم این بدهی چگونه شکل گرفته است. مدیران سازمان تامین اجتماعی و دولت بارها گفته اند برای
“دانشجو، کارگر، ایستادهایم در سنگر”
“دانشجو، کارگر، ایستادهایم در سنگر”
)بیانیه تشکلها و گروههای کارگری، دانشجویی، فارغ التحصیلان بیکار، ورزشکاران و جوانان و بیکاران محلات(
روز چهارشنبه سوم دیماه ۱۳۹۹، با گذشت بیش از پنج سال از اعتراضات و اعتصابات گسترده کارگران هفتتپه در برابر سرمایهدارن “شرکت کشتوصنعت نیشکر هفتتپه” و مدافعین حکومتی سرمایهداران، جلسه هیات داوری دادگاه برای تعیین تکلیف آینده اقتصادی این شرکت و زندگی هزاران کارگر در این شهر، برگزار خواهد شد. اعتراضات و اعتصاباتی که از یکسو موجب به خط شدن دولت و وزارتخانههایش، نیروهای انتظامی، امنیتی، قضایی و سایر ارگانهای حکومت سرمایهداران علیه معیشت کارگران و نمایندگان آنها شد؛ و از سوی دیگر، میلیونها نفر از کارگران، معلمان، دانشجویان، زنان، بازنشستگان و غیره را در کنار و نیز در جبهه اعتراض کارگران هفتتپه علیه سیستم غارتگری قرار داد؛ تا جایی که در سالهای اخیر، فریاد مطالبهگری کارگران هفتتپه، بازتابدهنده خواستهها و اعتراضات بخش وسیعی از جامعه علیه کلیت دم و دستگاه هایی بوده که زندگی مردم ایران را در عمیقترین تنگناها و بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی فرو برده است. …بیشتر
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، اعتراضات بی وقفه کارگران ایران خودرویی در مورد سختی کارشان همچنان ادامه دارد و بی توجهی مدیریت تنها اعتراضات را هر روزه بیشتر می کند. در حال حاضر با کمبود کارگر در همه سالن ها به دلیل بازنشسته شدن ٣هزار کارگر که به فشاری کاری مضاعفی نیز تبدیل شده و دستمزدهای غیر متناسب با کار، موضوع سختی کار به خواست اصلی کارگران زیر تبدیل شده است:
١- کارگران شرکت قالب های صنعتی ایران(آیکید) در قسمت پشتیبانی مونتاژ ٤
٢- کارگران موتورسازی یک که در دهه ٨٠ در واحد تعمیرات مکانیک به عنوان پیمانکاری کار کرده اند
٣- سرپرستان سیستم جامع تولید
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، برای جمعی از شیادانی که به نام پیمانکار در پروژه ها کار می کنند نابودی روح و روان کارگر بیکار و تحمیل هزینه ای برای رفت و آمد به پروژه به یک بازی پست تبدیل شده است. در سومار کردستان شرکت محمدیان از جمله این دست پیمانکاران است. به کارگر وعده هایی می دهند اما وقتی به سرکار می روی با خوابگاهی کثیف و بیش از حد شلوغ روبرو می شوی. غذا معلوم نیست به شما برسد یانه؟ بوفه هم نیست که چیزی بخری. حقوق استاد کار زیر ۵میلیون تومان است. اینترنت تعطیل. شبکه صفر. حقوق هر چهار ماه یک بار پرداخت می شود. در موقع قرارداد از کارگر سفته هم می گیرند.
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با کشف یک عراده توپ دوران صفوی در انبار ضایعات ذوب آهن و بردن آن به موزه ای در اصفهان تردیدها به گمان مبدل شد که مدیریتی کارآمد در ذوب آهن وجود نداشته است. سالهاست کارگران سندیکایی مستقر در ذوب آهن به موضوع نظارت جدی بر انبارهای ضایعات که جولانگاه دزدان و مافیا در این کارخانه است به مدیران قبلی و فعلی هشدار داده است. بارها کارگران در میان این انبار ضایعات، قطعات سالم و مورد استفاده و یا قابل بازسازی و تعمیر را پیدا کرده و به مدیران شرکت هشدار داده بودند. در همین مورد بارها ما نیز به نظارت بر انبارها تاکید کرده بودیم و اعلام کرده بودیم که این قطعات سالم پس از فروش به عنوان آهن قراضه دوباره به شرکت فروخته می شود. متاسفانه هنوز هم این موارد نشانگر آن است که مافیا همچنان دست بالا را دارد. برای قطع دست دزدان باید نظارت بر انبارها ماموران خرید و فروش بصورت نوین و کارآمد باشد
یلدای ستم شکسته بادا
روز همگان خجسته بادا
زنجیر ستم ز پای ملت
با وحدت ما گسسته بادا
یلدای امسال را با اندوهی گران به پیشواز می رویم. یلدایی بدون پدران، مادران، خواهران، همسران و کادر پزشکی از جان گذشته. یلدایی بدون یارانی چون فریبرز رییس دانا اقتصاددان، رضا فراهانی کنگرانی کارگر خیاط، علیرضا جباری نویسنده، محمدرضا شجریان صدای خس و خاشاک، منوچهر آشتیانی جامعه شناس مارکسیست، مرتضا رحیم پناه سندیکالیست و کوهنورد. یلدایی بدون فرزندان معترض به زندگی رقت بار و مادران و پدران داغدار. یلدایی که در پس آن بی گمان صبحی روشن خواهد رسید. به یادشان شمعی خواهیم افروخت تا روشنایی بخش یلدایمان باشند.
شب یلدا به کام همه شیرین. از زحمتکشانی که در عرصه تولید کار میکنند تا کارتن خواب و گورخوابی که در سوز سرمای امشب به دنبال جان پناهی هستند. …بیشتر
٢٣ آذر شروعی چند باره بود برای پیوستن یاران و حق خواهی که با ایستادگی همراهان تاکنون انجام داده بودیم. لذا جهت دستیابی به مطالبات بر حق خود همراه با دیگر بازنشستگان، ما بازنشستگان فلزکار مکانیک و بافنده سوزنی نیز همراه برادران و خواهران خود در این تجمع شرکت خواهیم نمود و بدینوسیله به اعضا و هواداران خود اعلام می داریم که آنان نیز با حضور در مقابل سازمان تامین اجتماعی شهرشان این حق خواهی را قوی تر کنند. فریادهایمان هرچه بیشتر و هم صدایی هرچه قوی تر دستیابی به حق مان را هموارتر خواهد کرد. امید که همچنان کنار هم بمانیم.
مکان تجمع: تهران، میدان بهارستان روبروی بیمارستان معیری، درب ورودی مجلس شورای اسلامی
زمان تجمع: روز یکشنبه ۱۴ دی ماه ۱۳۹۹ ساعت ۱۰ و سی دقیقه
بازنشستگان سندیکای بافنده سوزنی
بازنشستگان فلزکارمکانیک
آذر ١٣٩٩
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، اتوبوس های شهری مهمترین وسیله ای است که زحمتکشان برای جابجایی و رسیدن به مقصد از آن استفاده می کنند.
با آمدن بیماری کرونا، رانندگان اتوبوس های خصوصی در کرج به شدت متضرر شده و باعث گردیده که ٦٠ درصد اتوبوس ها یا در گوشه تعمیرگاهها و یا به دلیل بدهی در کنج پارکینگ ها خاموش بیفتند. مثلن در خط فردیس به میدان کرج ٢٨ اتوبوس کار می کرده که در حال حاضر فقط ٨ اتوبوس به سرویس دهی مشغولند. مشکلات این رانندگان :
١- پرداخت یارانه ٣ میلیونی دو سال است که از طرف سازمان اتوبوسرانی قطع شده است
٢- متوقف شدن اقلامی از جمله روغن، لاستیک…که سازمان اتوبوسرانی به آنها داده می شد
…بیشتر
مارکس می خواست نشان دهد که چگونه سیاست های بورژوازی در مستعمره هایی که برپا می کند، با افسانه سرایی های آن درباره سرچشمه و سرشت سرمایه در تضاد است. شرح های بورژوازی (که نمونه ی طرح وار آن را در نوشته های جان لاک می توان یافت) سرمایه را (مفهومی) سربرزده از به کارگیری سودآور ظرفیت کار، و نیروی کار را کالایی پدید آمده به سبب قرارداد اجتماعی توصیف می کند که کسانی که از راه صرفه جویی و سختکوشی خویش سرمایه افزوده تولید می کنند و کسانی که چنین نمی کنند آزادانه در آن شرکت می جویند. مارکس خروش برآورد: این « رویای دلنشین » در مستعمره ها آشفته شده است.« اگر کارگر بتواند برای خود سرمایه ای بیندوزد – و او می تواند این کار را تا آنجا انجام دهد که خود مالک افزارهای تولید خویشتن باشد – انباشت سرمایه دارانه و اعمال شیوه تولید سرمایه داری ناممکن است« …بیشتر
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، مدیریت ایران خودرو بعد از اعتراضات کارگران قول داده است به ٥٥ هزار کار ایران خودرویی به دلیل گرانی های پیش آمده و نازل بودن دستمزدها، ٤٠ درصد تا آخر سال به رقم پرداختی آکوردها بیفزاید، سقف تسهیلات مسکن و خودرو را افزایش بدهد، تبدیل وضعیت ٢٧٠٠ کارگر پیمانکار را به قرارداد مستقیم اجرایی کند.
به نظر کارشناسان سندیکایی، فریبی که در این افزایش ها نهفته است این است که مدیریت به هیچوجه به دنبال افزودن اصل دستمزدها نیست و مزایایی را که هر لحظه امکان دارد وجوه شان را پرداخت نکند را قول افزایش داده است. کارگران باید بدانند که مهم افزایش دستمزد هاست نه مزایا تا این امکان همیشگی باشد نه دلبخواهی.
مقدمه
پس از تشکیل جوامع سوسیالیستی که هنوز گام های اولیه را در قالب ریزی مناسبات انسانی جدید بر می داشتند، نظریات اندیشمندان علوم اجتماعی ضدسرمایه داری توانست در عرصه ی مبارزات رهایی بخش ضد استعماری و ضد امپریالیستی که پس از جنگ دوم جهانی و در سایه ی وجود اردوگاه سوسیالیستی به استقلال خود دست یافته بودند، انطباق لازم را با ویژگی های تحول این جوامع پیدا کند. بدین ترتیب بسیاری از کشورها با ساختارهای «موزاییکی» ناشی از همزیستی نهادهای وابسته به شیوه های مختلف تولید- از قبایل و هبودهای گرفته تا سرمایه داری مدرن- گام در راه رشدغیرسرمایه داری نهادند. هرچند معنای این رشد، هنوز تفوق مناسبات سوسیالیستی نبود اما به عنوان یک هدف دوردست، راهنمای عمل رهبران و کوشندگان و سازمان دهندگان سیاسی و اقتصادی و اجتماعی این ملل بود. یکی از بزرگترین وظایف امپریالیسم، باز پس گیری تمامی دستاوردهای اینگونه جوامع، ظرف ربع قرن گذشته بوده است. از نظر آنان برای یک جهان پیرامونی «یکدست» و مطیع، نباید اثری از مناسبات اقتصادی-اجتماعی با سمت گیری سوسیالیستی باقی بماند به ویژه در عصر تسلط نئولیبرالیسم همه این جوامع می بایست به عنوان زائده سیستم جهانی جدید با تفوق کامل سرمایه داری مالی، تبدیل به منابع ارزان قیمت مواد خام، منابع ارزان قیمت نیروی کار و مفری برای مازاد سرمایه های مالی و بازگرداندن سود ناشی از منابع طبیعی ارزان گردند.
…بیشتر